observant - My Blog

I wanna write myself... Again!

A few minutes ago I started to write, after two or three years, in one of those "Blue Notebooks" left since "those days", with the same "blue Reynolds pens", but I saw it's harder than I expected! I don't know, those days it wasn't as hard as now, nither was simple though. Because I'm an artist indeed, and do care about the form a lot and change the sentences madly. Although it's "safer"(!) by computer, but I type Farsi very slowly, and, more important than that, I've spent lots of days and more nights with "hand writing"...

Anyway. I wanna write about myself again after the last time that I wrote anything "in that way". And that was a psychoanalytic auto-biography, after some months that I had ripped all my papers. However I ripped that one too after some months. It had gone about ten pages and uncolmpleted. I had titeled it "Phoenix In the Rain".

But it's passed some years now. It's also summer and no rain! Maybe blood-rain which is unlike it has been said, is very flammable! Now I have changed a lot. For example I'm writing it in two languages, one Farsi (which was supposed to be written like "those days"), and the other, English which I'm gonna publish that on a weblog (and will be translated from the Farsi one)

I came up with this idea today when we were coming back home from aunt's house (outside the city) to Tehran, and all the way in the road I was watching from the window outside listening to my great music palylist in my cell phone, and thinking and thinking and thinking... And I remembered two years ago in the same road that time without music but again thinking and thinking and thinking, I came up with an solution for a big problem I had, to find doctor Khorshidi, my science teacher of second and third junior high school grades, however I didn't solve my problem.

But now that I wanna talk, I'm gonna talk about the moments of my life that I remember and want to not forget, and even review them every once in a while. Lately I realized I have "had" moments which are important to me to have them in memory, and it was a while I wished I also had such moments in my memory! I don't know why I forgot them. Perhaps now this writing cause I begin to research about my past!

« Phoenix sous la pluie »
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Je veux m'écrire… Encore !

Il y a quelques minutes j'ai commencé à écrire, après deux ou trois ans, dans un de ces « cahiers bleus » à gauche depuis « ces jours », avec même « Reynolds bleue parque », mais je scie qu'il est plus dur que j'ai prévu ! Je ne sais pas, ces jours où il n'était pas aussi dur que maintenant, le nither était simple cependant. Puisque je suis un artiste en effet, et m'inquiète de la forme beaucoup et change les phrases follement. Bien qu'il soit « plus sûr » (!) par l'ordinateur, mais moi dactylographiez Farsi très lentement, et, plus important que cela, j'ai passé un bon nombre de jours et de plus de nuits avec la « écriture de main »…

Quoi qu'il en soit. Je veux écrire au sujet de me encore après la dernière fois que j'ai écrit n'importe quoi « de cette façon ». Et c'était une autobiographie psychoanalytique, après que quelques mois que j'avais déchiré tous mes papiers. Cependant j'ai déchiré cela un trop après quelques mois. Il était allé environ dix pages et uncolmpleted. J'ai eu titeled le « Phoenix sous la pluie ».

Mais il a passé quelques années maintenant. C'est également été et aucune pluie ! Peut-être la sang-pluie qui est différente il a été dite, est très inflammable ! J'ai maintenant changé beaucoup. Par exemple je suis écriture il dans deux langues, un Farsi (qui a été censé être écrit comme « ces jours »), et l'autre, l'anglais que je vais éditer cela sur un weblog (et sera traduit du Farsi un)

J'ai proposé cette idée aujourd'hui quand nous revenions à la maison de la maison de la tante (en dehors de la ville) à Téhéran, et toute manière dans la route que j'observais de la fenêtre en dehors d'écouter mon grand palylist de musique dans mon téléphone portable, et la pensée et la pensée et la pensée… Et je me suis rappelé il y a deux ans dans la même route qui chronomètrent sans musique mais encore penser et penser et penser, j'ai fourni une solution pour un grand problème que j'ai eu, pour trouver docteur Khorshidi, mon professeur de la science des deuxièmes et troisième catégories de lycée junior, toutefois je n'ai pas résolu mon problème.

Mais maintenant que je veux parler, je vais parler des moments de ma vie que je me rappelle et veux de ne pas oublier, et les passe en revue même chaque de temps à autre. Récemment j'ai réalisé j'ai « ai eu » les moments qui sont importants pour moi pour les avoir dans la mémoire, et c'était un moment où j'ai souhaité que j'aie également eu de tels moments dans ma mémoire ! Je ne sais pas pourquoi je les ai oubliés. Peut-être maintenant cette cause d'écriture que je commence à rechercher au sujet de mon passé !

“Phoenix en la lluvia”
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Deseo escribirme… ¡Otra vez!

¡Hace algunos minutos comencé a escribir, después de dos o tres años, en uno de esos “cuadernos azules” a la izquierda desde “esos días”, con el mismo “Reynolds azul encierran”, solamente yo sierra que es más duro que esperé! No sé, esos días que no era tan duro como ahora, el nither era simple sin embargo. Porque soy artista de hecho, y cuido sobre la forma mucho y cambio las oraciones enojado. Aunque es “más seguro” (!) por la computadora, pero mí mecanografíe Farsi muy lentamente, y, más importante que eso, he pasado porciones de días y de más noches con la “escritura de la mano”…

De todas formas. Deseo escribir sobre me otra vez después de la vez última que escribí cualquier cosa “de esa manera”. Y eso era una autobiografía psicoanalítica, después de que algunos meses que había rasgado todos mis papeles. Sin embargo rasgué eso uno también después de algunos meses. Había ido cerca de diez páginas y uncolmpleted. Tenía titeled lo “Phoenix en la lluvia”.

Pero ahora ha pasado algunos años. ¡Es también verano y ninguna lluvia! ¡La sangre-lluvia que es desemejante él se ha dicho, es quizá muy inflamable! Ahora he cambiado mucho. Por ejemplo soy escritura él en dos idiomas, un Farsi (que fue supuesto ser escrito como “esos días”), y el otro, el inglés que voy a publicar eso en un weblog (y será traducido del Farsi uno)

Subí con esta idea hoy cuando nos volvíamos a casa de la casa de la tía (fuera de la ciudad) a Tehran, y hasta el final en el camino que miraba de la ventana fuera de escuchar mi gran palylist de la música en mi teléfono de la célula, y el pensamiento y el pensamiento y el pensamiento… Y recordé hace dos años en el mismo camino que miden el tiempo sin música pero otra vez el pensamiento y el pensamiento y el pensamiento, yo subí con una solución para un problema grande que tenía, encontrar a doctor Khorshidi, mi profesor de la ciencia de los segundos y terceros grados de la High School secundaria menor, no obstante no solucioné mi problema.

Pero ahora que deseo hablar, voy a hablar de los momentos de mi vida de que recuerdo y deseo no olvidarme, e incluso los repaso cada de vez en cuando. ¡Realicé últimamente tengo “tenía” momentos que sean importantes para mí tenerlos en memoria, y era un rato que deseaba que también tenía tales momentos en mi memoria! No sé porqué me olvidé de ellos. ¡Quizás ahora esta causa de la escritura que comienzo a investigar sobre mi pasado!

“Phoenix nella pioggia„
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Desidero scrivermi… Ancora!

Alcuni minuti fa ho cominciato scrivere, dopo due o tre anni, in uno di quei “taccuini blu„ a sinistra “da quei giorni„, con lo stesso “Reynolds blu rinchiude„, ma io sega che è più duro di ho previsto! Non so, quei giorni che non era duro quanto ora, il nither era semplice comunque. Poiché sono un artista effettivamente e mi preoccupo per la forma mólto e cambio le frasi pazzo. Anche se è “più sicuro„ (!) dal calcolatore, ma dall'io scriva molto lentamente Farsi a macchina e, più importante di quello, ho speso i lotti dei giorni e di più notti con “scrittura della mano„…

In ogni modo. Desidero scrivere ancora circa me dopo l'ultima volta che ho scritto qualche cosa “in quel senso„. E quello era un auto-biography psicanalitico, dopo che determinati mesi che avevo strappato tutte le mie carte. Tuttavia ho strappato quello uno ugualmente dopo determinati mesi. Era andato circa dieci pagine e uncolmpleted. Ho avuto titeled esso “Phoenix nella pioggia„.

Ma ora ha passato determinati anni. È inoltre l'estate e nessuna pioggia! Forse la anima-pioggia che è dissimile esso si è detta, è molto infiammabile! Ora sono cambiato mólto. Per esempio sono scrittura esso in due lingue, un Farsi (che è stato supposto di essere scritto come “quei giorni„) e l'altro, inglese che sto andando pubblicare quello su un weblog (e sarà tradotto dal Farsi uno)

Ho fornito oggi questa idea quando stavamo ritornando a casa dalla casa della zia (fuori della città) a Tehran e tutto il senso nella strada che stavo guardando dalla finestra fuori dell'ascoltare il mio palylist grande di musica in mio telefono delle cellule e pensare e pensare e pensare… E mi sono ricordato di due anni fa nella stessa strada che cronometrano senza musica ma ancora pensare e pensare e pensare, io ho fornito una soluzione per un problema che grande ho avuto, trovare il dottore Khorshidi, il mio insegnante di scienza dei secondi e terzi gradi della 'junior high school', comunque non ho risolto il mio problema.

Ma ora che desidero comunicare, sto andando parlare dei momenti della mia vita che mi ricordo di e desidero non dimenticare e perfino li rivedo ogni occasionalmente. Ultimamente ho realizzato ho “ho avuto„ momenti che sono importanti me da averli nella memoria ed era un istante ho desiderato che inoltre ho avuto tali momenti nella mia memoria! Non so perchè li ho dimenticati. Forse ora questa causa che di scrittura comincio a ricercare circa il mio passato!

„Phoenix im Regen“
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Ich möchte mich schreiben… Wieder!

Vor einigen Minuten begann ich, nach zwei zu schreiben, oder drei Jahre, in einem jener „blauen Notizbücher“ nach links seit „jenen Tagen“, mit der gleichen „blauen Reynolds sperrt“, aber ich Säge ein, die es härter ist, als ich erwartete! Ich weiß nicht, jene Tage, die es nicht so hart war, wie jetzt, nither zwar einfach war. Weil ich ein Künstler in der Tat bin und für die Form mich viel interessiere und die Sätze wütend ändere. Obgleich es „sicherer“ ist (!) durch Computer aber mich schreiben Sie Farsi sehr langsam, und, wichtiger als das, habe ich verbracht Lose Tage und mehr Nächte mit „Handschreiben“…

Sowieso. Ich möchte über mich wieder schreiben nach dem letzten Mal, daß ich alles „in so“ schrieb. Und die war eine psychoanalytische Autobiographie, nachdem einige Monate, daß ich alle meine Papiere zerrissen hatte. Jedoch zerriß ich den ein auch nach einigen Monaten. Es war ungefähr 10 Seiten gegangen und uncolmpleted. Ich hatte titeled es „Phoenix im Regen“.

Aber es hat einige Jahre jetzt geführt. Es ist auch Sommer und kein Regen! Möglicherweise ist Blutregen, der es verschieden ist, gesagt worden, ist sehr feuergefährlich! Jetzt habe ich viel geändert. Z.B. ich bin Schreiben es in zwei Sprachen, ein Farsi (das wie „jene Tage“ geschrieben werden sollte) und das andere, Englisch, dem ich den auf einem weblog veröffentlichen werde (und wird vom Farsi eins übersetzt)

Ich kam oben mit dieser Idee heute, als wir nach Hause vom Haus der Tante (außerhalb der Stadt) zu Tehran zurückkamen, und vollständig in der Straße, die ich vom Fenster außerhalb des Hörens zu meinem großen Musik palylist in meinem Zelle Telefon aufpaßte und dem Denken und dem Denken und dem Denken… Vor und ich erinnerte zwei Jahren in der gleichen Straße, die Zeit festsetzen, ohne Musik aber wieder zu denken und zu denken und zu denken, ich kam oben mit einer Lösung für ein grosses Problem, das ich hatte, Doktor Khorshidi, mein Wissenschaft Lehrer zu finden der zweiten und dritten Juniorhigh school Grade, gleichwohl ich nicht mein Problem löste.

Aber, nun da ich sprechen möchte, werde ich über die Momente meines Lebens sprechen, die ich mich erinnere und möchte, nicht zu vergessen, und wiederhole sie sogar jede hin und wieder. Kürzlich verwirklichte ich, ich „hatte“ Momente habe, die wichtig zu mir sind, sie im Gedächtnis zu haben, und es war eine Weile, die ich wünschte, daß ich auch solche Momente in meinem Gedächtnis hatte! Ich weiß nicht, warum ich sie vergaß. Möglicherweise jetzt diese Schreiben Ursache, die ich anfange, über meine Vergangenheit zu erforschen!

“Phoenix na chuva”
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Eu quero escrever-se myself… Outra vez!

Alguns minutos há eu comecei escrever, após dois ou três anos, em um daqueles “cadernos azuis” à esquerda desde “aqueles dias”, com o mesmo “Reynolds azul pens”, mas mim serra que é mais duro do que eu esperei! Eu não sei, aqueles dias onde não era tão duro quanto agora, o nither era simples though. Porque eu sou um artista certamente, e me importo com o formulário muito e mudo as sentenças louca. Embora seja “mais seguro” (!) pelo computador, mas pelo mim datilografe Farsi muito lentamente, e, mais importante do que isso, eu gastei lotes dos dias e das mais noites com da “escrita mão”…

Em todo o caso. Eu quero escrever outra vez sobre myself após a última vez que eu escrevi qualquer coisa “nessa maneira”. E aquele era um auto-biography psychoanalytic, depois que certos meses que eu tinha rasgado todos meus papéis. Entretanto eu rasguei aquele um demasiado após certos meses. Tinha ido aproximadamente dez páginas e uncolmpleted. Eu tive titeled o “Phoenix na chuva”.

Mas tem passado certos anos agora. É também verão e nenhuma chuva! Talvez a sangue-chuva que é desigual ele foi dita, é muito inflamável! Eu tenho mudado agora muito. Por exemplo eu sou escrita ele em duas línguas, um Farsi (que foi suposto ser escrito como “aqueles dias”), e o outro, o inglês que eu estou indo publicar aquele em um weblog (e será traduzido do Farsi um)

Eu vim acima com esta idéia hoje quando nós estávamos voltando para casa da casa da tia (fora da cidade) a Tehran, e toda a maneira na estrada que eu prestava atenção da janela fora de escutar meu palylist grande da música em meu telefone da pilha, e pensar e pensar e pensar… E eu recordei dois anos há na mesma estrada que cronometra sem música mas outra vez pensar e pensar e pensar, mim vim acima com uma solução para um problema que grande eu tive, encontrar o doutor Khorshidi, meu professor da ciência de segundas e terceiras classes da High School júnior, porém eu não resolvi meu problema.

Mas agora isso que eu quero falar, eu estou indo falar sobre os momentos de minha vida de que eu recordo e quero não se esquecer, e rev mesmo os cada uma vez em um quando. Ultimamente eu realizei eu tenho “tive” os momentos que são importantes para mim os ter na memória, e era um quando onde eu desejei que eu tive também tais momentos em minha memória! Eu não sei porque eu me esqueci d. Talvez agora esta causa que da escrita eu começo a pesquisar sobre meu passado!

”Phoenix i regna”,
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Jag önskar att skriva jag själv…, Igen!

Några noterar sedan mig startade att skriva, efter två, eller tre år, i en av de ”blåttanteckningsböcker” som lämnas efter ”de dagar”, med de samma ”blåtten Reynolds, skrivar”, men jag sågar den är mer hård, än jag förväntade! Jag vet inte, de dagar som det inte var så hårt, som nu, nither var enkel though. Därför att I-förmiddagen en konstnär sannerligen, och att bry sig om bilda ett lott, och att ändra dömer vanvettigt. Även om det är ”säkrare” (!) vid datoren men mig skriva Farsi mycket långsamt, och, viktigare än det, har jag spenderat raddadagar och med ”räcker på nätterna handstil”…,

På något sätt. Jag önskar att skriva om jag själv igen efter sista gång att jag skrev något ”däri långt”. Och det var en psychoanalytic auto-biography, efter några månader att jag hade rivit sönder all min legitimationshandlingar. Emellertid rev sönder jag det för efter några månader. Det hade väck omkring tio sidor och uncolmpleted. Jag hade titeled det ”Phoenix i regna”.

Men det har passerat några år nu. Det är också sommaren, och inget regna! Ge  första erfarenh -regna kanske som är olik det har sagts, är mycket brännbar! Nu har jag ändrat mycket. Till exempel I-förmiddaghandstil det itu språk, en Farsi (som var förment att vara den skriftliga något liknande ”de dagar”) och annan, engelska som I-förmiddag som går att publicera det på en weblog (och att ska översätts från Farsien man),

Jag kom upp med denna idé i dag, då vi var det kommande tillbaka hemmet från faster hus (utanför staden) till Tehran, och hela vägen i vägen höll ögonen på jag från fönstret utanför att lyssna till min stora musikpalylist i min cell ringer, och tänkande och tänkande och tänkande…, Och jag mindes två år sedan i den samma vägen, som tajmar utan musik men igen tänkande och tänkande och tänkande, mig kom upp med en lösning för ett stort problem som jag hade, att finna manipulerar Khorshidi, min vetenskapslärare av understöder, och det tredje högstadiet skolar graderar, however jag inte löste mitt problem.

Men nu granskar det som jag önskar att tala, I-förmiddagen som går att tala om ögonblicken av mitt liv, som jag minns och önskar att inte glömma, och även dem som är varje en gång i en stund. Sent realiserade jag jag har ”hade” ögonblick som är viktiga till mig att ha dem i minne, och det var en stund jag önskade att jag hade också sådan ögonblick i mitt minne! Jag vet inte varför jag glömde dem. Kanske nu orsakar denna handstil mig börjar att forska om min förflutna!

«Phoenix в дожде»
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Я хочу написать… Опять!

Немного минут тому назад я начал написать, после 2 или 3 лет, в одной из тех «голубых тетрадей» налево с «тех дней», с такими же «голубыми ручками Reynolds», но меня пила, котор более трудно чем я предпологал! Я не знаю, те дни, котор не было как трудно как теперь, nither было просто однако. Потому что я буду художником деиствительно, и забочу о форме много и изменяю предложения сумашедше. Хотя «безопасне» (!) компьютером, но мной напечатайте Farsi на машинке очень медленно, и, важно чем то, я проводил серии дней и больше ночей с «сочинительством руки»…

В лубом случае. Я хочу писать о себе снова после прошлого раза что я написал что-нибыдь «в той дороге». И то была психоаналитическая автобиография, после того как некоторые месяцы что я сорвал все мои бумаги. Однако я сорвал то одно слишком после некоторых месяцев. Оно пошло около 10 страниц и uncolmpleted. Я имел titeled оно «Phoenix в дожде».

Но оно проходило некоторые леты теперь. Это будет также летом и никаким дождем! Возможно кров-дождь непохоже оно был сказан, очень воспламеняющий! Теперь я изменял много. Например я сочинительством оно в 2 языках, одним Farsi (которое было предположены, что было написано как «те дни»), и другим, английской языком которой я иду опубликовать то на weblog (и переведет от Farsi одного)

Я come up с этой идеей сегодня когда мы come back домой от дома тетушки (вне города) к Tehran, и полностью в дороге, котор я наблюдал от окна вне слушать к моему большому palylist нот в моем телефоне клетки, и думать и думать и думать… И я вспомнил 2 лет тому назад в такой же дороге приурочивают без нот но снова думать и думать и думать, я come up с разрешением для большой проблемы, котор я имел, найти доктора Khorshidi, моего учителя науки вторых и третьих рангов средней школы, тем ме менее я не разрешил мою проблему.

Но now that я буду хотеть поговорить, я иду talk about моменты моей жизни которые я вспоминаю и хочу не забыть, и даже рассматриваю их каждые once in a while. Последн я осуществил я имеет «имело» моменты важны к мне для того чтобы иметь их в памяти, и было промежутком времени, котор я пожелал я также имело такие моменты в моей памяти! Я не знаю почему я забыл их. Возможно теперь эта причина сочинительства, котор я начинаю исследовать о моем прошлом!

„Phoenix in de Regen“
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Ik wil schrijven… Opnieuw!

Een paar notulen geleden begon ik om, na twee of drie jaar, in één van die „Blauwe Notitieboekjes“ links sinds „die dagen“, met de zelfde „blauwe pennen van Reynolds te schrijven“, maar ik zag het harder is dan ik dacht! Ik weet niet, die dagen het het niet zo hard was zoals nu, nither niettemin eenvoudig was. Omdat ik inderdaad een kunstenaar, ben en om de vorm een geef en de zinnen gek verander. Hoewel het „veiliger is“ (!) door computer, maar ik typ Farsi zeer langzaam, en, belangrijker dan dat, heb ik veel dagen en meer nachten met „hand schrijvend“… besteed

In elk geval. Ik wil over mij opnieuw schrijven na de laatste tijd dat ik om het even wat „op die manier“ schreef. En dat was een psychoanalytische autobiografie, na sommige maanden dat ik al mijn documenten had gescheurd. Nochtans scheurde ik ook dat één na sommige maanden. Het was ongeveer tien pagina's gegaan en uncolmpleted. Ik had titeled het „Phoenix in de Regen“.

Maar het heeft sommige jaren nu overgegaan. Het is ook de zomer en geen regen! Misschien is de bloed-regen die in tegenstelling tot het is gezegd, geweest zeer brandbaar! Nu ben ik een veranderd. Bijvoorbeeld schrijf ik het in twee talen, één Farsi (die verondersteld om als „die dagen“ waren worden geschreven), en andere, het Engels dat ik dat op een weblog (en zal van Farsi worden vertaald) ga publiceren

Ik kwam vandaag met dit idee toen wij naar huis van het huis van de tante (buiten de stad) aan Teheran terugkwamen, en al manier in de weg op de proppen ik van het venster buiten het luisteren aan mijn grote muziekpalylist in mijn celtelefoon, en het denken en het denken en het denken… lette op En ik herinnerde me twee jaar geleden in de zelfde weg dat tijd zonder muziek maar opnieuw denkend en denkend en het denken, ik met een oplossing voor een groot probleem op de proppen kwam dat ik, heb gehad om arts Khorshidi te vinden, mijn wetenschapsleraar van tweede en derde ondergeschikte hoge schoolrangen, nochtans ik mijn probleem niet oploste.

Maar nu ik wil spreken, ga ik over de ogenblikken van mijn leven spreken dat ik en herinner, zelfs elk hen niet vergeten en wil van tijd tot tijd herzien. Onlangs realiseerde ik ik „gehade“ ogenblikken heb die voor me belangrijk zijn om hen in geheugen te hebben, en het was een tijdje dat ik ik ook dergelijke ogenblikken in mijn geheugen had gewe dit heb nst! Ik weet niet waarom ik hen vergat. Misschien nu deze het schrijven oorzaak die ik aan onderzoek over mijn verleden ben begonnen!

"فينيكس في المطر"
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
أنا أريد أن يكتببنفسي… ثانية!

[ا فو] دقائق [أغو] بدأ أنا أن يكتب, بعد اثنان أو ثلاثة سنون, في واحدة من أنّ "مفكّرات زرقاء" يسارا منذ "أنّ أيام", مع ال نفسه "رينولدز زرقاء يكتبون", غير أنّ أنا منشار هو يكون يستعصي من أنا توقّعت! أنا لا أعرف, أنّ أيام هو [ب] لم مثل يستعصي بما أنّ الآن, كان [نيثر] بسيط مع ذلك. لأنّ أنا أكون فنّان حقّا, ويهتمّ حول الشكل كثيرا ويغيّر الجمل بجنون. رغم أنّ هو يكون "آمنة" (!) طبعت بحاسوب, غير أنّ أنا [فرس] جدّا ببطء, و, أكثر مهمّة من أنّ, أنا قد أنفقت حصص من أيام وكثير ليال مع "يد كتابة"…

مهما كان. أنا أريد أن يكتب حول بنفسي ثانية بعد الوقت متأخّرة أنّ كتب أنا أيّ شيء "في أنّ طريق". وكان أنّ [أوتو-بيوغرفي] تحليليّ نفسيّ, عقب بعض شهور أنّ أنا كنت قد مزّقت كلّي أوراق. مهما مزّق أنا أنّ واحدة أيضا بعد بعض شهور. هو كان قد ذهب حوالي عشرة صفحات و [أونكلمبلتد]. أنا [تيتلد] هو "فينيكس في المطر".

غير أنّ قد مرّ هو بعض سنون الآن. هو أيضا فصل صيف وما من مطر! ربّما قلت [بلوود-رين] أيّ يكون مخالفة هو يتلقّى يكون, جدّا قابل للاشتعال! الآن قد غيّر أنا كثيرا. سيترجم مثلا أنا كتابة هو في اثنان لغات, واحدة [فرس] (أيّ كان افترضت أن يكون كتبت مثل "أنّ أيام"), والأخرى, اللغة الانجليزية أيّ أنا أكون أذهب أن ينشر أنّ على [وبلوغ] (وكنت من [فرس] واحدة)

أنا تحت مع هذا فكرة اليوم عندما عاود نحن كان إلى البيت من عمّة منزل (خارج المدينة) إلى [تهرن], و [ألّ ث] طريق في الطريق أنا كان راقبت من النافذة خارج يستمع إلى ي عظيمة لون موسيقى [بلليست] في ي خلية هاتف, ويفكّر ويفكّر ويفكّر… وتذكّر أنا اثنان سنون [أغو] في ال نفسه طريق أنّ يوقّت دون لون موسيقى غير أنّ ثانية يفكّر ويفكّر ويفكّر, أنا تاح مع حل لمشكلة كبيرة أنا تلقّيت, أن يجد دكتورة [كهورشيدي], ي علم معلمة من ثاني وثالثة مدرسة ثانويّة درجات, ولكن أنا لم أحلّ مشكلتي.

غير أنّ [نوو ثت] يريد أنا أن يتحدّث, أنا أذهب أن [تلك بووت] الأعزام من حياتي أنّ أنا أتذكّر ويريد أن لا نسيت, وحتّى يراجعهم كلّ [أنس ين ا وهيل]. حديثا حقّق أنا أنا أتلقّى "تلقّى" أعزام أيّ يكون مهمّة إلى ي أن يتلقّىهم في ذاكرة, وهو كان فترة أنا تمنّيت أنا أيضا تلقّيت هذا أعزام في ذاكرتي! أنا لا أعرف لما أنا نسيتهم. ربّما الآن هذا كتابة سبب أنا أبدأ أن يبحث حول ماضي!